Hoe behandel je mensen die je eigenlijk niet nodig hebt?

‘Je kan veel vertellen over iemand door te kijken naar hoe hij of zij een ober behandelt.’ Omdat ik sinds mijn 14de in restaurants heb gewerkt, weet ik hoe belangrijk deze les is. In de ober-regel staat dat ‘hoe je andere obers behandelt is een soort magisch raam naar de ziel’. Hoe kan je zo aardig zijn naar één persoon en zo onbeleefd naar een ander? Bill Swanson omschrijft het volgende: ‘Kijk uit voor degene met verschillende waarden voor elke situatie, die hun charme aan- en uitzetten op basis van met wie ze spreken. Wees helemaal op je hoede bij diegene die onbeleefd zijn tegen mensen in een ‘zogenaamde’ lagere rol.’

Ik ben gezegend met mijn ouders, omdat ze mij altijd hebben geleerd om naar iedereen respect te tonen, ondanks hun achtergrond, huidskleur of status. Mijn vader begon zelf als ober, wat hem nog bewuster maakte van mijn gedrag naar restaurantmedewerkers en alle andere situaties waarin mensen vaak minder worden behandeld. Ik probeer zelfs extra beleefd te zijn om te compenseren voor het slechte gedrag van anderen. In sommige situaties is er zelfs de mogelijkheid om onbeleefd over te komen ondanks je goede bedoelingen. Voor mij is dat het geval wanneer ik sollicitatiebrieven ontvang en vergeet te antwoorden binnen een redelijke periode. De reden hiervoor is te weinig tijd in plaats van geen interesse. Maar ik kijk wel in de spiegel: als ik tijd heb om mailtjes van gasten te beantwoorden, dan heb ik ook tijd om te reageren op een sollicitatie.

Als je team goed en stevig is, dan is er minder belang om te zoeken naar nieuwe medewerkers. En dat maakt het makkelijker om een antwoord uit te stellen. Maar dit voelt oneerlijk. Uit ervaring weet ik hoe frustrerend het is om geen antwoord te krijgen. Toen ik nog studeerde, was ik op zoek naar een bijbaantje en ik stuurde verschillende open sollicitaties in één keer. Ik stak er veel moeite in, zocht de bedrijven op en legde uit waarom ik hen koos. Over het algemeen waren de antwoorden teleurstellend. In de meeste gevallen hoorde ik helemaal niks. Het maakt me aan het denken: Ik deed mijn best, dus waarom zij niet? En hoe verwachten ze dat ik een fan en klant blijf of word?

Ik geloof dat het beter is om niet per situatie te bepalen hoe je je gedraagt. Zorg ervoor dat je alle sollicitanten behandelt als één van je gasten. En doe hetzelfde voor de investeerders. De manier waarop je mensen behandelt die je niet nodig hebt, bepaalt jouw echte karakter.